چشم صفحه نمایش زیستی

ef0e32c6f71ede61ddc600e36416a3cd

چشم های همه موجودات دارای جذابیت های علمی زیادی است. نحوه جذب امواج نوری و پردازش آن توسط مغز بسیار شگفت انگیز است.

خطای دید یکی از مهم ترین مسائل شگفت انگیز بینایی است که گاهی ما را از حقیقت دور می کند و گاهی حقایقی را برای ما نمایان می کند. تا حالا برای شما پیش افتاده که مسائل عجیب و غریبی از چشم شنیده باشید. مثلاً : اشخاصی بیان کرده اند که وقتی با چشم به محیط اطراف نگاه می کنند، نقطه های ریز نورانی شناور در فضا را می بینند. شاید باور این مسئله برای شما سخت باشد. چون علم و آگاهی از شیوه ی چنین ترفندی ندارید.

دیدن نقطه های نورانی شناور در فضا که سهل است، من می توانم سلول های رشته ای درازی که گاه گاهی روی چشم هستند را بینم.

شاید این گفته برای شما بسیار بسیار باور نکردنی باشد. عجیب و غیر قابل باور باشد. اما من شیوه دیدن نورهای شناور و گاه گاهی سلول های رشته ای که دیده می شوند را برایتان شرح می دهم :

آیا تا به حال با افرادی که ادعا می کنند ذره های نورانی شناور در هوا را می بینند، خواسته اید که در شب این ذرات را ببینند؟!

آیا در شب این ذرات را دیده اند؟!!

بدون شک آن ها قادر به دیدن این ذرات نورانی در شب نیستند. اما چرا؟!!!

در امتحانات مختلفی که خودم انجام دادم، وقتی شما در روز در سایه باشید و حتی اگر در قسمت نور باشید، به فضایی که نور به آن تابیده است خیره شوید و سعی کنید برای چند ثانیه پلک نزنید، شما قادر به دیدن ذره های نورانی شناور می شوید که با سرعت به همه طرف می روند. این ذرات سفید و نورانی هستند و هیچ گاه ذرات رنگی نمی بینید. شما وقتی به برفک های تلویزیون نگاه می کنید، علاوه بر رنگ ذره های نورانی سفید، ذره های سیاه هم می بینید.

چشم ما دارای چند لایه است که در یکی از این لایه ها سلول هایی وجود دارند که مسئول دریافت نور از محیط هستند و به قولاً برای دیدن بهتر، میزان و شدت و سرعت نور را کنترل می کنند. شما وقتی که پلک نمی زنید و تمرکز می کنید، نقل و انقالات نور را به صورت ذره های نورانی شناور می بینید اما وقتی پلک می زنید و مدام چشمتان را به چپ و راست و بالا و پایین می آورید، دیگر خبری از آن ذره های شناور نورانی نیست. اما این ذره های نورانی درست در چندین سانتی متری چشم شما و در محوطه ی جلوی چشم شما دیده می شوند و این نشان می دهد که چشم ما گاهی انعکاس هایی از خود را در شعاع خاصی از جلوی چشممان نمایش می دهد. گویی صفحه نمایشی است نامرئی و آنچه نمایش می دهد، واقعی است. و دیدن ذره های نورانی شناور درست در همین صفحه نمایش نامرئی رخ می دهد. اینکه این صفحه نمایش چگونه رخ می دهد، تخصص ندارم اما می دانم به قوانین فیطیک و عدسی و شبکیه و مردمک چشم مربوط می باشد.

گفتم که من قادر به دیدن رشته هایی هستم که دارای خانه خانه هایی به نام سلول هستند. من واقعاً همچنین چیزهایی را گاه گاهی در همین صفحه ی نمایش نامرئی می بینم و حتی در شب و حتی زمانی که چشمم بسته باشد. البته این رشته ها ها گاهی تکی و گاهی به صورت دو تا در طرفین چشم هستند. حتی وقتی چشمم را می چرخانم، لکه هایی می بیم که بدون شک آن ها هم رشته هایی همین جوری هستند اما در نقطه های دورتر و نقطه ی کور هستند که درست دیده نمی شوند.

به هر حال رشته هایی که من میبینم، به طرز عجیب و شگفت انگیزی دارای خانه هایی هستند که شبیه به سلول هستند. در نقطه خاصی این سلول ها چنان شفاف و پر رنگ هستند و در ادامه این سلول ها کم کم از رنگشان کاسته می شود تا جایی که دیده نمی شوند و گاهی که چشمم را آرام چپ و راست حرکت می دهم، ساختار این رشته جابه جا می شود و وقتی با دقت به آن نگاه می کنم، متوجه این نکته می شود که انگار یک فضای چند بعدی است که رشته از چنان شفافیتی برخوردار است که می توانم لایه ی تا شده ی رشته را از روی رشته ببینم. اما به صورت کمی تار. ولی هرگز موفق نشدم که ببینم در خانه خانه هایی که می بینم چه هست چرا که لایه به شدت حساس و به دلیل حرکت و نوسان و فشار ناشی از پلک زدن، چشم مدام به دچار لغزش می شد و آن رشته مدام با سرعت جا به جا می شود و تمرکز بالایی لازم است تا بتوان آن رشته را درست در جلوی چشم تمرکز کرد و دید.

اگر در شب قادر به دیدن ذره های نورانی شناور نیستیم، به خاطر عدم وجود نور خورشید است. پس می توان گفت رابطه ی مستقیمی بین نور خورشید و ذره های شناور هست که در نورهای مصنوعی نیست. نورهایی مانند : لامپ های کم مصرف و لامپ های رشته ای و مهتابی ها.

اما آنچه من به عنوان رشته های شناور دارای خانه هایی مانند سلول می بینم، آیا رگ ها هستند، یا مویرگ ها، یا رشته های آسیب دیده ی شناور روی لایه های چشم، یا هم قسمت های آسیب دیده ی لایه های شفاف چشم هستند که در فضای صفحه نمایش نامرئی چشم دیده می شوند.

اینکه انعکاسی از دیدن ذرات نورانی شناور در روز و یا دیدن رشته های خانه خانه ای مانند سلول، در همه ی مواقع آن هم در محدوده ای جلوی چشم که به آن صفحه نمایش نامرئی می گویم؛ چگونه رخ می دهد را نمی دانم اما می دانم به قوانین انعکاس نور و عدسی چشم و شبکیه و … مربوط می شود که تخصص ندارم درباره اش توضیح دهم.

بینایی چشم من کمی ضعیف است اما چه با عینک و چه بدون عینک در روز قادر به دیدن ذزه های ناور نورانی هستم و در تمام ساعات شبانه روز آن رشته ها و لکه های خانه خانه را می بینم. حال نمی دانم افرادی که بینایی کاملاً سالمی دارند، اگر تمرکز کنند، قادر به دیدن این موارد هستند یا نه.

به هر حال چه باور کنید چه نکنید، عده ای هستند که همچنین چیزهایی را می بینند.

البته این مورد می تواند در درمان چشم به چشم پزشکان کمک شایانی کند. بدون شک تا حالا هیچ چشم پزشکی از بیمار خود سؤال نکرده است که آیا رشته هایی دارای خانه خانه در جلوی چشم خود می بیند یا نه؟!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *